W przedświątecznej atmosferze modlitwy i wspólnoty w Sali Okna Papieskiego Pałacu Arcybiskupów Krakowskich odbyły się tradycyjne spotkania opłatkowe kard. Grzegorza Rysia i biskupów pomocniczych z siostrami zakonnymi oraz kapłanami Archidiecezji Krakowskiej. Był to czas wspólnej modlitwy, refleksji nad tajemnicą Bożego Narodzenia oraz składania życzeń, ale także moment głębokiego duchowego przesłania dotyczącego miłosierdzia, służby i miejsca człowieka w Kościele.
Spotkanie z siostrami zakonnymi wypełnione było modlitwą i serdecznymi życzeniami. W imieniu zgromadzonych sióstr wybrzmiały słowa wdzięczności i modlitwy za pasterską posługę metropolity krakowskiego oraz biskupów pomocniczych. Siostry życzyły, aby przyjście Jezusa napełniało ich serca nadzieją i nową mocą do głoszenia Dobrej Nowiny o Bożym miłosierdziu, które jest dla wszystkich. Podkreślano, że tajemnica Bożego Narodzenia umacnia posługę Kościoła i pomaga ludziom odkrywać Boga, który nie potępia, lecz podnosi, nie odrzuca, ale przygarnia i obdarza pokojem.
W swoim słowie kard. Grzegorz Ryś nawiązał do duchowych doświadczeń św. Siostry Faustyny, która w Eucharystii widziała Jezusa jako małe dziecko. Metropolita krakowski zwrócił uwagę, że jest to głęboko kapłańskie spojrzenie na tajemnicę Eucharystii. Podkreślał, że trzymając w dłoniach konsekrowaną Hostię, człowiek doświadcza ogromnej odpowiedzialności, bo dotyka Boga, który jest wszechmocny, a jednocześnie pragnie być słaby, wydany w ludzkie ręce. Kardynał wskazywał, że ta dobrowolna słabość Boga jest istotą zarówno Bożego Narodzenia, jak i Eucharystii.
Metropolita krakowski zwrócił uwagę na szczególne określenie, jakim Jezus zwracał się do Faustyny, mówiąc „Hostio Moja”. Wyjaśniał, że jest to zaproszenie, by nie tylko rozpoznawać Jezusa w eucharystycznym chlebie, ale także samemu stać się materią, którą Bóg chce przemieniać. Kard. Grzegorz Ryś życzył siostrom, aby potrafiły dostrzegać Boga w Jego słabości i jednocześnie stawały się najlepszą „hostią”, przez którą Chrystus może działać i objawiać się światu.
W dalszej refleksji kardynał nawiązał do hymnu Magnificat, wskazując, że Bóg konsekwentnie odwraca ludzkie porządki. Przypomniał, że Syn Dawida narodził się nie w pałacu, lecz w stajni, co jest znakiem miłości, która szczególną uwagę kieruje ku tym, którzy nic nie znaczą w oczach świata. Metropolita krakowski zwrócił uwagę, że w Kościele często to siostry zakonne są tymi, które mają najmniej możliwości decyzyjnych, a jednocześnie wykonują ogromną pracę z oddaniem i ofiarnością, nie zawsze spotykając się z należnym szacunkiem. Kardynał podkreślał, że Kościół musi być miejscem, w którym osoby pozornie najsłabsze są szanowane, umacniane i posyłane do posługi z pełnym poszanowaniem ich godności. Zapewnił także, że drzwi jego domu są dla sióstr zawsze otwarte, zwłaszcza w sytuacjach trudnych.
Metropolita krakowski przypomniał również decyzję papieża Franciszka o powołaniu komisji synodalnej zajmującej się refleksją nad miejscem kobiet w Kościele. Zaznaczył, że nie jest to działanie przypadkowe i że Kościół w Krakowie z uwagą będzie oczekiwał na owoce prac tej komisji, gotowy przyjąć je z wdzięcznością i wdrażać w życie.
Drugie spotkanie opłatkowe, z udziałem kapłanów Archidiecezji Krakowskiej, rozpoczęło się modlitwą za zmarłych w minionym roku księży. W imieniu duchowieństwa życzenia kardynałowi i biskupom pomocniczym złożył wicekanclerz kurii ks. Paweł Ochocki. Życzył, aby Święta Bożego Narodzenia były doświadczeniem przyjścia Jezusa także do tych przestrzeni życia, które wydają się niegotowe, bo właśnie tam najpełniej objawia się prawda o Bożej łasce i miłości, która nie wymaga doskonałości, lecz pragnienia serca i prostej wiary.
Kard. Grzegorz Ryś dziękował kapłanom za obecność na spotkaniu, ale również za wspólnie przeżyte rekolekcje przed ingresami, podkreślając znaczenie wzajemnego spowiadania się księży i konkretnego świadectwa nawrócenia. Szczególne wrażenie zrobił na nim także dar pieniężny przekazany na pomoc Ukrainie, który uznał za wyraz autentycznej solidarności i miłosierdzia.
W swoim wystąpieniu metropolita krakowski nawiązał do ewangelicznej sceny, w której pasterze pragną „zobaczyć Słowo, które zostało im oznajmione”. Zaznaczył, że Słowo Boże staje się widzialne wtedy, gdy jest wcielone w życie. Podkreślał, że ludzie nie oczekują jedynie słów o Bogu, lecz chcą zobaczyć Ewangelię przeżywaną w konkretnych postawach. Wskazywał, że chwile, w których prezbiterzy potrafią słuchać, nawracać się i dzielić się z innymi, stają się czytelnym znakiem działania Boga w Kościele.
Metropolita powrócił również do obrazu żłobu, który pojawił się podczas rekolekcji, interpretując go jako symbol ludzkich grzechów i słabości, do których człowiek często powraca. Podkreślał, że właśnie w tym miejscu Jezus chce się narodzić i objawić swoje miłosierdzie. Zaznaczył, że Chrystus ma moc przemieniać nawet najbardziej uporczywe doświadczenie grzechu w źródło duchowego wzrostu i życia.
Na zakończenie kard. Grzegorz Ryś życzył kapłanom, aby mierząc się z własną słabością, potrafili głosić Dobrą Nowinę z autentycznością i miłosierdziem, a następnie w taki sam sposób podchodzili do ludzi, którym służą. Spotkania opłatkowe w Pałacu Arcybiskupów Krakowskich stały się w ten sposób nie tylko świąteczną tradycją, ale również głębokim duchowym wydarzeniem, przypominającym o istocie Bożego Narodzenia i powołania do służby w Kościele.
