Po referendum, w którym mieszkańcy Krakowa odwołali Aleksandra Miszalskiego z funkcji prezydenta miasta, rozpoczęła się polityczna giełda nazwisk. O ile część środowisk politycznych już zaczyna wskazywać potencjalnych kandydatów, o tyle największą niewiadomą pozostaje obecnie Prawo i Sprawiedliwość. Jeszcze kilka dni temu w przestrzeni publicznej pojawiały się spekulacje dotyczące możliwego startu byłego prezydenta Polski Andrzeja Dudy. Taką możliwość sugerował między innymi poseł PiS Łukasz Kmita. Szybko jednak okazało się, że temat jest zamknięty. Sam Andrzej Duda w rozmowie z Onetem jednoznacznie stwierdził, że nie rozważa kandydowania na prezydenta Krakowa.
Również nazwisko Małgorzaty Wassermann, które regularnie wraca przy okazji każdych wyborów samorządowych w Krakowie, jak dotąd nie pojawia się w żadnych oficjalnych deklaracjach. Posłanka PiS po wyborach z 2018 roku pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy partii w mieście, jednak obecnie nie sygnalizuje chęci ponownego startu. W tej sytuacji coraz częściej pojawia się pytanie: na kogo postawi krakowski PiS?
Pierwszym naturalnym kandydatem wydaje się Łukasz Kmita. Były wojewoda małopolski, poseł i jeden z liderów PiS w regionie już raz próbował swoich sił w wyborach na prezydenta Krakowa. Dziś sam przyznaje, że wszystkie scenariusze pozostają otwarte i nie wyklucza żadnego rozwiązania. Jednocześnie podkreśla, że partia nie podjęła jeszcze decyzji dotyczącej swojego kandydata.
Problem polega jednak na tym, że wynik referendum całkowicie zmienił polityczne realia. PiS może uznać, że klasyjny kandydat partyjny nie będzie najlepszym rozwiązaniem. Coraz częściej mówi się bowiem o możliwości wystawienia kandydata obywatelskiego lub osoby szerzej akceptowalnej poza twardym elektoratem partii.
W takim kontekście pojawia się nazwisko Barbary Nowak. Była małopolska kurator oświaty należy do najbardziej rozpoznawalnych postaci środowiska konserwatywnego w regionie. Ma wyraziste poglądy, wysoką rozpoznawalność i grupę wiernych zwolenników. Jednocześnie budzi bardzo silne emocje, co mogłoby utrudnić budowanie szerszej koalicji wyborczej w mieście, które tradycyjnie jest bardziej centrowe niż większość Małopolski.
Nie można również wykluczyć scenariusza, w którym PiS sięgnie po kogoś z obecnych radnych miejskich. Takie rozwiązanie pozwoliłoby wystawić osobę dobrze znającą lokalne problemy, funkcjonowanie magistratu oraz najważniejsze spory toczące się obecnie w Krakowie. Wśród działaczy partii nie brakuje samorządowców od lat związanych z Radą Miasta Krakowa, którzy mogliby zostać przedstawieni jako kandydaci bardziej lokalni niż ogólnopolscy politycy.
Są także głosy sugerujące, że PiS może poczekać na rozwój sytuacji i dopiero wtedy podjąć decyzję. Sam Łukasz Kmita przyznał w ostatnich wypowiedziach, że partia obserwuje działania rządu i oczekuje na decyzje dotyczące zarządzania miastem po referendum. Dopiero później mają zapaść kluczowe rozstrzygnięcia dotyczące strategii wyborczej.
Dla PiS nadchodzące wybory będą szczególnie ważne. Referendum pokazało, że mieszkańcy są gotowi do politycznych zmian. Jednocześnie zwycięstwo w Krakowie pozostaje dla prawicy niezwykle trudnym zadaniem. Stolica Małopolski od lat jest jednym z najtrudniejszych dużych miast dla tej formacji.
Dlatego wybór kandydata będzie miał kluczowe znaczenie. Czy PiS postawi na rozpoznawalnego polityka, takiego jak Łukasz Kmita? Czy zdecyduje się na wyrazistą kandydaturę Barbary Nowak? A może zaskoczy wszystkich i wystawi samorządowca z Rady Miasta lub kandydata obywatelskiego?
Na razie odpowiedzi brak. Pewne jest tylko jedno – po rezygnacji z pomysłu wystawienia Andrzeja Dudy i braku deklaracji ze strony Małgorzaty Wassermann, krakowski PiS nadal stoi przed najważniejszą decyzją tej kampanii wyborczej.
